ADHD/ADD

Voedingssupplementen die ondersteunend helpen bij ADHD/ADD:
  • DPP-enzym mensen met een probleem in de aanmaak van DPP-IV enzymen gaan meer en meer exorfine bevattend voedsel consumeren, dit kan een oorzaak zijn voor het ontstaan van een chronische aandoening zoals diabetes, ADD/ADHD, autisme, ... Andere toepassingen van DPP-IV.
  • Hoog gedoseerde vitaminen/mineralen kan symptomen verlichten bij personen met ADHD.  De concentratie neemt toe, hyperactiviteit en impulsiviteit nemen af. Hoog gedoseerde multi vitaminen/mineralen verlichten ADHD-symptomen. Meer info over multi vitaminen/mineralen.
  • L-theanine beïnvloedt verschillende neurotransmitters in de hersenen: GABA, dopamine, serotonine, glutamaat. Zorgt voor een toename van mentale alertheid en concentratie, mentale moeheid zal minder snel optreden. Theanine heeft beschermende eigenschappen op de hersenen. Andere toepassingen van L-theanine.
  • L-tyrosine is een belangrijke bouwsteen voor zowel dopamine en noradrenaline. Twee belangrijkste neurotransmitters die een rol spelen bij de aandoening ADHD. Andere toepassingen van L-tyrosine.
  • Mucuna pruriens bevat dihydroxyfenylalanine, de voorloper van dopamine, zeer gunstig voor de dopaminerge circuits, deze spelen een rol bij concentratie en motivatie. Andere toepassingen van mucuna pruriens.
  • Omega 3 met EPA/DHA zijn onmisbaar voor de ontwikkeling van het kind. Deze vetzuren hebben een belangrijke functie in de hersenen: belangrijk voor de overdracht van informatie tussen de hersencellen en belangrijk voor de membranen van zenuwcellen die betrokken zijn bij groeiprocessen in de hersenen, bij leerfuncties en geheugenfuncties. Een tekort aan omega 3-vetzuren in de eerste levensjaren geeft op latere leeftijd de kans op ADHD en andere psychische problemen. Kinderen met ADHD hebben vaker een tekort aan essentiële vetzuren dan kinderen zonder deze aandoening, ondanks een gelijke inname van deze vetzuren. De symptomen van ADHD zijn niet gerelateerd aan de inname van essentiële vetzuren, maar wel aan de aanwezigheid van een tekort aan deze vetzuren in het bloed. Hoe groter het tekort, hoe heviger de mate van impulsiviteit. Mogelijk hebben kinderen met ADHD een verhoogd verbruik van essentiële vetzuren of een minder efficiënt metabolisme van deze vetzuren. Andere toepassingen van omega 3.
  • Probiotica een tekort aan gezonde darmbacteriën en teveel ziekteverwekkende bacteriën in het maagdarmkanaal kunnen leiden tot de volgende symptomen: winderigheid, een opgeblazen gevoel, buikpijn, krampen, constipatie, diarree, candida-infecties, slechte adem. Als deze symptomen chronisch worden kunnen ze leiden naar aandoeningen zoals ADHD, autisme, depressie, angststoornissen, ... Andere toepassingen van probiotica.
  • Vitamine D3 leidt samen met omega 3-vetzuren EPA en DHA tot een optimale productie en werking van serotonine in de hersenen wat gunstige effecten geeft bij psychische aandoeningen zoals ADHD, autisme, bipolaire stoornissen, schizofrenie en depressies. Bij deze aandoeningen worden lage concentraties van serotonine in de hersenen aangetroffen. Andere toepassingen van vitamine D.


De oorzaak van ADHD/ADD komt door een gebrekkige communicatie in de hersenen, te weinig boodschappers (neurotransmitters) die zorgen voor informatie in de hersenen. Twee belangrijkste neurotransmitters die een rol spelen bij de aandoening ADHD zijn dopamine en noradrenaline. De onbalans van deze neurotransmitters veroorzaken aandachtsstoornissen, hyperactiviteit en heeft ook gevolgen voor de verwerking van informatie en voor de communicatie. ADHD is een epigenetische aandoeningen, dat wil zeggen dat ADHD zich ontwikkeld door omgevingsfactoren.

ADHD/ADD komt in sommige families vaker voor (erfelijkheid), er is geen hersenbeschadiging zoals men vroeger dacht. ADHD/ADD is wel een neurobiologische stoornis. Zuurstofgebrek kan een oorzaak zijn van ADHD/ADD. Zoals roken, alcoholgebruik, drugs en hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap worden als risicofactoren gezien voor het ontwikkelen van ADHD/ADD bij het kind.

Steeds meer studies laten een verband zien tussen coeliakie, een overgevoeligheid voor gluten en psychiatrische stoornissen zoals schizofrenie, depressie, angst, autisme en ADHD.

Symptomen van ADHD:

  • Aandacht- en concentratieproblemen: snel afgeleid zijn, moeite met luisteren, veel beginnen en weinig afmaken, chaotisch, vergeetachtig, het kwijt raken van dingen.
  • Hyperactiviteit: moeite met stilzitten, altijd bezig zijn, innerlijke rusteloosheid, friemelen, tikken, druk praten.
  • Impulsiviteit: dingen eruit flappen, in de rede vallen, ongeduldig zijn, zich opdringen, het verstoren van de bezigheden van anderen.
Kinderen met ADHD kunnen moeilijk volhouden om hun aandacht op een taak te richten, die aandacht vast te houden en zich niet door allerlei prikkelingen te laten afleiden. Met prikkels bedoelen we alles wat met de zintuigen wordt waargenomen: alles wat we zien, horen, voelen, proeven en ruiken.

Het verschil tussen ADD en ADHD:
ADD'ers zijn in tegenstelling tot ADHD'ers niet echt hyperactief. ADD'ers hebben buien van hyperactiviteit, maar die zijn lang niet zo heftig als die van ADHD'ers. Je kan zeggen dat ADD'ers te introvert zijn. Veel wordt opgekropt, terwijl de gedachtenstromen, ideeën, beeld, geluid en geuren als een op hol geslagen kudde door het hoofd raast. Deze indrukken worden zeker wel geuit door ADD'ers, alleen niet zo vaak en expliciet als bij ADHD'ers. Hierdoor lijken ADD'ers rustiger, maar schijn bedriegt. Jammer hiervan is dat het voor ADD'ers heel moeilijk wordt om hulp te zoeken en te krijgen. Ze mankeren toch Niets?
ADD'ers zijn meer dagdromers en komen niet zo vaak in actie als ADHD'ers. Ze lijken langzamer in hun handelingen en acties, maar zijn vaak net als ADHD'ers met meerdere dingen tegelijk bezig. In tegenstelling tot ADHD'ers hebben ADD'ers moeite met op gang komen, ze zonderen zich vaak af en lijken minder plezier te hebben in het leven dan de ADHD'ers. ADD'ers lijken de tijd te nemen om helemaal in hun gedachtegangen op te gaan en om er uiteindelijk in verstrikt te raken.

  • ADD: dagdromen, veelal in gedachten verzonken, doet één ding tegelijk.
  • ADHD: zeer snel afgeleid door prikkel van buitenaf, is met verschillende dingen tegelijk bezig.
Kinderen met ADHD zijn minder goed in staat de onbelangrijke prikkels naar de achtergrond van hun bewustzijn te dringen. Er is ook sprake van vergeetachtigheid, moeite met details, je spullen kwijtraken, afgeleid raken door andere dingen, van alles tegelijk doen. Niet kunnen blijven luisteren, 'het ene oor in, het andere uit' valt hier ook onder. Maar ook komt hyperfocussen voor, het lijkt dan alsof men 'wel kan, als men maar wil'. Dit zet de verwachting voor de volgende keren en dan kan het misschien wel niet lukken om te 'hyperfocussen'. Dan zegt de omgeving al snel: "Je kunt wel, maar je wilt niet, je bent lui!

3 soorten variaties:
  • ADD-type: het onoplettende type: dromerig, niet aandachtig, vergeetachtig, maakt slordige fouten, heeft moeite met luisteren, houdt niks vol, leeft in eigen fantasiewereld, verliest dingen, is vaak (heel) angstig.
  • ADHD-type: hyperactief, impulsief, opvliegend, snel overstuurd, tegendraads, twistziek, wrokkig, piekert, houdt aan eigen mening vast, zegt neen zonder eerst na te denken, is overstuurt als iets niet op bepaalde manier wordt gedaan.
  • ADD-ADHD-type: beide soorten problemen samen: rusteloosheid, kan en wil niet stil zitten, zoekt conflicten, is als een motor zonder remmen, flapt een antwoord eruit nog voor de vraag is afgemaakt, onderbreekt anderen, geen geduld, impulsief.
Zie ook:
Coeliakie
Concentratiestoornissen
Dyslexie
Metabolisme